11 listopada obchodzimy Narodowe Święto Niepodległości.

Dnia 10 listopada w naszej szkole uroczyście świętowaliśmy 104 rocznicę odzyskania przez  Polskę niepodległości. Z tej okazji odbyła się uroczysta akademia. Koleżanki i koledzy mogli się dowiedzieć, dlaczego 11 listopada to dla nas, Polaków, jedna z najważniejszych dat w kalendarzu.

Uczestnicząc w akademii oddaliśmy szacunek wszystkim Polakom, tym którzy odeszli. Bo dziś nie musimy walczyć i strzelać, dziś nie musimy oddawać swego życia, lecz pamiętamy o tych, którzy nie szczędzili Ojczyźnie tego, co dla ludzi najcenniejsze - własnego życia.

W listopadzie 1918 roku, po 123 latach nieobecności na mapach politycznych Europy Polska odzyskała niepodległość. Stało się to głównie dzięki wytrwałości i ofiarności aktywnej części polskiego społeczeństwa, które w okresie niewoli przekazywało nowym generacjom młodych Polaków przywiązanie do języka i kultury narodowej. W latach pierwszej wojny światowej wystąpiły sprzyjające okoliczności dla sprawy polskiej. Zaborcy Polski stanęli wówczas naprzeciwko siebie, łamiąc swą dotychczasową solidarność w kwestii polskiej.

W ciągu zaledwie czterech lat Wielka Wojna zmieniła świat. To, co wcześniej wydawało się niemożliwe – niepodległość Polski – stała się rzeczywistością po 123 latach zaborów.

Przywrócenie polskiej państwowości po 123 latach zaborów było nie tylko przełomem, ale i wyzwaniem, któremu starały się podołać różne kręgi. Dziś uznaje się sześciu „ojców niepodległości” za liderów tego procesu – byli to Ignacy Daszyński, Roman Dmowski, Wojciech Korfanty, Ignacy Paderewski, Józef Piłsudski i Wincenty Witos. Reprezentowali różne opcje polityczne, mieli różne poglądy społeczne, byli różnych wyznań, ale byli zdolni działać razem dla wspólnego celu.